El economista, escritor y experto en Derecho Internacional, Manuel Blanco nos cuenta sus impresiones sobre la Convención de la ONU y los cambios que esta producirá en la vida de las Personas con Diversidad Funcional.

¿Qué cambios a corto-medio plazo efectuará la Convención en la vida de las personas diversidad funcional?

Por ejemplo, cuando contrates un seguro de vida o de salud la Convención establece que no se te puede discriminar por una diversidad funcional. Esto, hasta ahora, si pasaba y en muchos casos hacían lo posible por no hacerte la póliza. Está claro que costará mucho convencer a las empresas afincadas en España de que esto es una obligación.

Entrevista a Pablo Pineda

El primer diplomado europeo con SD protagoniza el filme Yo también

Con el paso del tiempo, Pablo Pineda, de 34 años, el primer titulado universitario europeo con síndrome de Down (SD), ha aprendido a tomarse con humor las situaciones incómodas que le ha deparado su cromosoma 21 alterado, al combinarse con los prejuicios sociales. Situaciones como cuando se presentó en el cuartel tras haber sido declarado prófugo de la mili por un error burocrático. El militar dijo mi nombre y yo dije ¡presente! Él levantó la cabeza y nada más verme la cara gritó ¡exento! Fue muy desagradable, recuerda Pablo, mientras ataca con apetito un solomillo en el Parador de Gibralfaro, en Málaga.

Pineda, medalla de Oro de Andalucía en 2005 y acostumbrado a las entrevistas desde niño, ha elegido ese restaurante porque tiene muy buenas vistas para la foto. Tras diplomarse en Magisterio en 1999, se embarcó en la licenciatura de Psicopedagogía. El trabajo, los numerosos viajes por toda España para contar su experiencia de superación a familiares de personas con SD, y cierta apatía le han llevado a arrinconar temporalmente los estudios. El último obstáculo entre él y los libros ha sido el cine.

Se vivise en Madrid tería un axudante 11 horas ao día; aquí téño 3

Marita, dependente que se quedou sen prestación da xunta denuncia a situación de Galicia, que impide aos discapacitados poder ser realmente independentes

Marita Iglesias ten unha dependencia severa ou, como ela prefire denominalo, unha diversidade funcional. A súa historia, a súa queixa, é sinxela e á vez moi complicada: reclama á Xunta que acepte o informe social dun funcionario público no canto dunha asociación privada. Esa é a punta do iceberg da súa reclamación, que vai máis aló, ata a necesidade que teñen os grandes dependentes de contar con moito apoio público (gratuíto) para desenvolver unha vida perfectamente normal.

Vostede pertence ao foro de vida independente. ¿De que se trata?

Somos un grupo que intentamos desenvolver unha vida exactamente igual á de calquera outro veciño que non teña problemas físicos. Temos unha páxina web, Foro de Vida Independiente e aquí en Galicia é www.vigalicia.org.

A activista polos dereitos humanos, Anxela López, e a súa nai, Asunción Leiceaga, responden ás nosas preguntas tras recibir o Premio Manuel I. Piñeiro que concede a Asociación Amigos de Galicia pola súa loita en favor dos dereitos das persoas con diversidade funcional.

Que significa para vostedes o feito de recibir este galardón?

Anxela: É un recoñecemento á labor das persoas con diversidade funcional que loitan polos seus dereitos. Eu quero compartir este premio, coa miña familia e con todas aquelas persoas que dende o seu posto de traballo cada día se empeña en lograr unha sociedade inclusiva, de todos e para todos, persoas sempre atentas ante os actos discriminatorias coas que sempre contamos

Asunción: Para min, claro está, é un recoñecemento que me honra, sobre todo, vindo de onde ven. De todos os xeitos, como xa aclarei na recollida do premio en Rábade, creo que é un deber de toda a cidadanía esforzarse por acadar a igualdade de oportunidades para as persoas con diversidade funcional e, dende ese punto de vista, creo que non fago nada extraordinario, só cumprir co meu deber como cidadán.

Aproveitando a entrega dos premios que a Fundación Amigos de Galicia convoca na súa honra, Manuel Piñeiro “Pallín” contesta ás preguntas de VIgalicia acerca do fenómeno social da diversidade funcional e das cuestións que o rodean.

Cal é a súa relación co nundo da diversidade funcional?

Eu son coordinador de Auxilia Lugo, o noso traballo céntrase máis na eliminación de barreiras arquitectónicas. O primeiro contacto co termo diversidade funcional tíveno fai dous anos, cando lle concedimos este galardón a José Antonio Novoa.

Como xurdíu a idea de instaurar este premio?

Cecilio García é o pai do neno obrigado pola conselleria de educación a cursar estudos nun centro de educación especial

A Convención da ONU acerca dos Dereitos das Persoas con Discapacidade establece que as persoas con discapacidade poidan acceder a unha educación primaria e secundaria inclusiva, de calidade e gratuíta, en igualdade de condicións con as demais persoas, na comunidade na que vivan. Neste contexto, qué opinión lle merece a actuación da Consellería de Educación en relación á situación de Andrés?

Pois que ou ben non leron a Convención da ONU ou ben non lles interesa tela en consideración. A actuación parece máis de principios do Século XX que deste Século XXI no que estamos.

Qué argumentos esgrime a Consellería de Educación para desentenderse desta forma dos dereitos de Andrés?

Non nos deron máis argumentos que o dun informe que obra no seu poder e ao que non tivemos acceso.

Alejandro Rodríguez Picavea, membro do Foro de Vida Independente e usuario do Proxecto Piloto de Asistencia Persoal da Comunidade de Madrid:

É incrible a situación do proxecto piloto de asistencia persoal en Galicia

Segundo a súa opinión, ¿porque se segue a optar por un sistema de internamento residencial sen adoptar as medidas propias do modelo de Vida Independente, cando este demostra ser un modelo máis beneficioso para o propio usuario e incluso mellor economicamente para o estado?

Nun principio hai que falar de dous ou tres factores fundamentais para que isto sexa así.

Hai que ter en conta que vimos dun modelo médico-rehabilitador que é un modelo puramente asistencial no que normalmente se impón dende arriba as cousas que conveñen ás persoas con diversidade funcional, é dicir, levamos toda a vida escoitando que o mellor para unha persoa con diversidade funcional é estar nunha residencia.

Adolfo López Baña é un dous 30 galegos beneficiados polo Proxecto Piloto de Asistencia Persoal. Grazas a esta prestación, o presidente dá asociación Íntegro asegura ter conseguido unha maior independencia dá familia, que, dende ou seu punto de vista, non debe suplantar ou papel do coidador.

¿Que supuxo para vostede a experiencia deste ano de asistencia persoal?

Foi súper positiva. Poder contar todos os días da semana cunha persoa que me axude nas actividades da vida cotiá e no traballo tamén é a verdadeira igualdade de oportunidades. No proceso dende que me levanto pola mañá ata que chego ao traballo necesito a axuda de alguén, e no traballo tamén. E o que máis valoro é que a miña filla é a miña filla, e a miña familia é a miña familia, e non poden estar soportando os labores de coidador que ata agora estiveron soportando. A asistencia persoal equipárame cos demais cidadáns, podo facer unha vida cotiá como calquera persoa, e iso é ao que temos que aspirar, sen co-pago, evidentemente.

Mónica Sumay, nai da nena discriminada por razón da súa diversidade funcional: Alejandra non é especial, é unha persoa.

Alejandra é unha nena con diversidade funcional intelectual de 14 anos, de Catoira (Pontevedra), a quen a Delegación Provincial da Consellería de Educación obriga a escolarizarse nun Centro de Educación Especial situado a 15 Km do seu lugar de residencia. Esta medida vulnera a Convención de Nacións Unidas dos Dereitos das persoas con discapacidade e rompe os principios de igualdade de oportunidades e participación social impedindo unha educación inclusiva e diversa. Ante esta situación Mónica Sumay, nai de Alejandra, concedeu a VIgalicia unha entrevista, na que denuncia a discriminación á que se está a ver sometida a súa filla.

Que opinión lle merece un sistema educativo que obriga a unha persoa con diversidade funcional como Alejandra a deixar o seu entorno de sempre – o Centro Público Integrado El Progreso - por non poñer en funcionamento uns recursos que, por lei, debería ter ao seu alcance?

Anxela López Leiceaga, compostelá, de 30 anos, é licenciada en Dereito e na actualidade traballa como asesora xurídica de COGAMI, é Membro do foro de Vida Independente e secretaria da Asociación VIGALICIA, (entidade que promoveu o proxecto piloto de Asistencia Persoal na Galiza), é ademais unha loitadora incansable dos dereitos civís das persoas discriminadas pola súa diversidade funcional e unha fonte inesgotable de vitalidade e enerxía.