Infórmate

Entrevista a Pablo Pineda

El primer diplomado europeo con SD protagoniza el filme Yo también

Con el paso del tiempo, Pablo Pineda, de 34 años, el primer titulado universitario europeo con síndrome de Down (SD), ha aprendido a tomarse con humor las situaciones incómodas que le ha deparado su cromosoma 21 alterado, al combinarse con los prejuicios sociales. Situaciones como cuando se presentó en el cuartel tras haber sido declarado prófugo de la mili por un error burocrático. El militar dijo mi nombre y yo dije ¡presente! Él levantó la cabeza y nada más verme la cara gritó ¡exento! Fue muy desagradable, recuerda Pablo, mientras ataca con apetito un solomillo en el Parador de Gibralfaro, en Málaga.

Pineda, medalla de Oro de Andalucía en 2005 y acostumbrado a las entrevistas desde niño, ha elegido ese restaurante porque tiene muy buenas vistas para la foto. Tras diplomarse en Magisterio en 1999, se embarcó en la licenciatura de Psicopedagogía. El trabajo, los numerosos viajes por toda España para contar su experiencia de superación a familiares de personas con SD, y cierta apatía le han llevado a arrinconar temporalmente los estudios. El último obstáculo entre él y los libros ha sido el cine.

Vicepresidencia debe regular en Galicia o acordo nacional e é libre para mellorar as condicións.
A normativa estatal pode supor que unha residencia custe ata o 90% da pensión, fronte ao 75% actual.

Os traballadores sociais de Galicia atópanse actualmente nunha situación complexa cando atenden as solicitudes dos cidadáns en relación coa lei de dependencia. O pasado mes de novembro, as comunidades autónomas e o Estado acordaron unha porcentaxe de copago (participación dos cidadáns) dos diferentes servizos que inclúe a lei -asistencia no fogar ou unha praza dunha residencia ou centro de día, por exemplo-. O problema é que o acordo é tan de mínimos que en moitos casos prexudícase ao beneficiario en relación coas leis anteriores á dependencia.

Este atrevemento xustifícase pola gravidade da materia. Lin en La Voz de Galicia unha noticia na que unha persoa dependente, Marita, di a noticia que se chama, afirma que non recibe unha prestación de asistencia persoal porque Fundación Galega para ou Impulso dá Autonomía Persoal e a Atención ás Persoas en Situación de Dependencia non recoñece un informe social emitido por unha traballadora social municipal e esixe un dunha asociación privada, que deduzo ten concertada a prestación do servizo.

Resulta razoable pensar que a administración contrate a xestión de servizos, pero non resulta axustado a dereito o que unha administración non acepte un informe doutro e esixa que o faga unha entidade privada. O feito de que para a elaboración dun informe social se teña que acceder a datos de carácter persoal, que a lei establece que para o acceso aos mesmos se precise autorización expresa do interesado, fai que sexa imposible que a administración delegue no sector privado unha competencia que debe ser exercida por funcionario público. Cuestión distinta sería que unha entidade privada estableza e financie un servizo, esixindo como condición un informe social emitido por persoal propio, pero con cargo a fondos públicos resulta imposible.

Se vivise en Madrid tería un axudante 11 horas ao día; aquí téño 3

Marita, dependente que se quedou sen prestación da xunta denuncia a situación de Galicia, que impide aos discapacitados poder ser realmente independentes

Marita Iglesias ten unha dependencia severa ou, como ela prefire denominalo, unha diversidade funcional. A súa historia, a súa queixa, é sinxela e á vez moi complicada: reclama á Xunta que acepte o informe social dun funcionario público no canto dunha asociación privada. Esa é a punta do iceberg da súa reclamación, que vai máis aló, ata a necesidade que teñen os grandes dependentes de contar con moito apoio público (gratuíto) para desenvolver unha vida perfectamente normal.

Vostede pertence ao foro de vida independente. ¿De que se trata?

Somos un grupo que intentamos desenvolver unha vida exactamente igual á de calquera outro veciño que non teña problemas físicos. Temos unha páxina web, Foro de Vida Independiente e aquí en Galicia é www.vigalicia.org.

El Foro de Vida Independiente y Cermi exigen a Educación una política inclusiva. Aseguran que la Consellería estaría perpetuando el "apartheid" social

Los colectivos sociales gallegos en defensa de los derechos de las personas con discapacidades están en pie de guerra con la Consellería de Educación, después de que el padre del niño autista de Vigo, Cecilio García, haya denunciado no solo la falta de escolarización de su hijo desde septiembre por negarse a su traslado a un centro especializado, sino también la situación de aislamiento que propiciará el decreto que regula la atención a la diversidades en los centros educativos gallegos que ultima la Administración autonómica.

A muller, inmóbil e sen facultades, quedou soa na súa casa de Antas de Ulla sen un coidador que a atendese.

A titular do Xulgado de Instrución número 1 de Chantada emitiu onte unha resolución na que acorda que a anciá Carmen Mariño Porto está incapacitada e desasistida, e que debe ser ingresada nun centro residencial adecuado no que lle presten a atención necesaria ao seu estado de saúde. A xuíza manda que se lle notifique devandita resolución ao Ministerio Fiscal e á traballadora social, para que se execute e infórmese ao xulgado da residencia na que vai ser ingresada e dos cambios de centro que poida sufrir.

Servizos Sociais alega que non sabía que era un caso urxente e tras coñecer a denuncia iniciou onte os trámites.

O Concello de Antas de Ulla (Lugo) presentou unha denuncia á Fiscalía a través da Garda Civil de Monterroso por suposto abandono dunha muller con diversidade funcional. A muller, explicaba a denuncia, podía morrer de fame se o concello non se facía cargo dela. O pasado venres, a Garda Civil chamou á asistenta social do concello comunicándolle que Carmen Mariño Porto -diagnosticada como gran dependente de grao 3, nivel 2- estaba abandonada na súa casa porque o seu marido (e único coidador) tivera un accidente de tráfico e estaba hospitalizado. En vista de que non había familiares que puidesen coidar á muller, a asistenta dirixiuse ao teléfono social e ao 112. En ambos lle negaron axuda por non considerar de urxencia a situación. A asistenta relatou o sucedido no informe social achegado como proba ante a Garda Civil.

La diputada del PP critica a Educación por permitir que el menor lleve cuatro meses sin escolarizar y alerta de la política de no integración propiciada por la Xunta.

En el momento en que los padres del niño autista de Vigo, Andrés García, habían perdido la esperanza de que alguien con responsabilidad o representación política se ocupara de la situación de falta de escolarización de su hijo desde hace cuatro meses, la diputada del PP Ana Pastor ha exigido la comparecencia de la ministra de Educación, Mercedes Cabrera. Pastor quiere que explique su posición ante la postura de la Xunta de cercenar la libertad de elección de centro escolar de los padres gallegos con niños autistas que demandan una educación inclusiva y no excluyente. La parlamentaria popular pretende que la ministra dé las razones por las que el borrador de decreto de atención a la diversidad de los alumnos de enseñanza no universitaria que debate la consellería de Educación incumple los derechos establecidos en la convención de personas discapacitadas.

Javier Guerra, Ana Pastor y Nava Castro se reunieron en Vigo con los disidentes de Educación

Son luchadores y van a dar la batalla por conseguir que sus hijos discapacitados reciban una educación inclusiva, así como que la Consellería de Educación reforme el borrador que está elaborando con la finalidad de que se les garantice plenamente la libertad de elección de centro y que, por tanto, atienda los derechos recogidos en la declaración de personas con discapacidad. Este es el mensaje que hicieron llegar ayer en Vigo a los diputados del PP, Ana Pastor, Javier Guerra y Nava Castro, el vigués Cecilio García -padre del niño autista de Vigo sin escolarizar desde hace cuatro meses porque Educación sustituyó su centro de Educación Infantil por uno de Educación Especial-, la vecina de Catoira Mónica Sumay y dos madres de Vigo, Rita Blanco y María José Giganto, con hijos con síndrome de Down, que "temen" una medida similar de traslado forzoso de centro.

Foi inaugurada a páxina web www.derechoshumanosya.org, concibida como unha ferramenta para instar ás autoridades e ás Administracións Públicas a respectar e facer efectiva a Convención das Nacións Unidas sobre os dereitos das persoas con discapacidade, de obrigado cumprimento en España.

En decembro do 2006 a Asemblea Xeral da ONU aprobou por consenso o primeiro tratado mundial de dereitos humanos que aborda especificamente o tema da diversidade funcional. Trátase dun histórico paso adiante para o movemento mundial das persoas con diversidade funcional, pero a adopción da Convención, por si soa, non garante que os dereitos humanos das persoas con diversidade funcional sexan respectados e protexidos.