Nada sobre nós sen nós

"Parece que Galicia quiere ser el país de los Ramón Sampedro"

Foro de Vida Independiente - VIgalicia

José Antonio Nóvoa es portavoz de VIgalicia

No todos los colectivos están contentos con el decreto, y Vida Independiente Galicia (VIGalicia) critica por insuficiente la asistencia personal. En el decreto se indica que se contemplan hasta 120 horas mensuales de asistentes personales -treinta horas semanales en horario diurno de lunes a sábado-, por las que se pagarán un máximo de 1.300 euros. Si el dependiente cobra más de dos veces el Iprem (indicador público de renta de efectos múltiples), que es de 527 euros al mes, tendrá que participar en el pago del servicio.

Frente a esta propuesta de la Xunta, José Antonio Nóvoa expone lo que VIGalicia ya le ha pedido a Núñez Feijoo, quien, por otra parte, todavía no los ha recibido a pesar de haberlo solicitado: "Pedimos para este año 2010 la presencia de un asistente personal cinco horas diarias los siete días de la semana, porque los domingos seguimos existiendo, y esas horas son lo que consideramos un mínimo vital; además, en ningún caso supondría copago".

O rapaz con autismo de Vigo poderá continuar os seus estudos nun centro ordinario

Cecilio García [Clic para ampliar la imagen]

Andrés García, o rapaz autista de Vigo que foi obrigado a escolarizarse nun centro de educación especial, poderá continuar os seus estudos no seu colexio de toda a vida, así como recibir neste mesmo centro a adaptación curricular que precise. Así o ditamina unha sentenza do xulgado do contencioso administrativo de Pontevedra, que recoñece o dereito do neno a unha educación inclusiva, e polo tanto, desestima os argumentos esgrimidos pola propia Delegación Provincial de Educación, quen esixiu, o pasado ano, o traslado de Andrés a un centro especial para rapaces con autismo.

O ditame aínda non é definitivo posto que a Consellería pode recorrer, pero Cecilio non oculta a súa satisfacción e insiste en que “a maiores de que a sentenza beneficie a Andrés, cando esta sexa firme, poderá beneficiar tamén a moitos outros nenos”. Segundo explica o pai do pequeno, a decisión xudicial “avoga pola inclusión” e por unha “modalidade de educación combinada (educación ordinaria e especial) dentro dun mesmo centro”, que o neno “poida estar nun mesmo entorno os cinco días da semana” e “compartir espazos comúns con outros cativos nos recreos, en ximnasia e nalgunhas aulas”.

A Rede Europea de Vida Independente esixe ao presidente de quenda da UE, José Luis Zapatero, o peche de todas as institucións para persoas con diversidade funcional de Europa

A Rede Europea de Vida Independente (ENIL), remitiu hoxe ao presidente de quenda da Unión Europea, José Luis Rodríguez Zapatero, a través do seu representante en España, José Antonio Nóvoa Romay, un escrito no que se exhorta ao peche de todas as institucións para persoas con diversidade funcional (discapacidade) dos Estados europeos e a que se adopten políticas sociais que permitan a súa inclusión social, de acordo co artigo 19 da Convención das Nacións Unidas para as persoas con diversidade funcional.

En honor a la Memoria del Día Internacional del Holocausto 2010

Nota de prensa - ENIL - Red Europea de Vida Independiente

ENIL exige el fin de trato degradante de las personas con diversidad funcional y el cierre de las instituciones para las personas con diversidad funcional en Europa.

El día 27 de enero 1945, las tropas soviéticas liberaron el mayor campo de exterminio nazi en Auschwitz-Birkenau (Polonia). Por este motivo el 27 de enero ha sido designado por la Asamblea General de las Naciones Unidas como el Día Internacional del Recuerdo del Holocausto. Este día es un día de recuerdo de los seis millones de Judíos Europeos y cinco millones de personas de otras etnias y diversidades, incluyendo personas con diversidad funcional, los rumanos, los homosexuales, y otros, asesinados por el régimen nazi durante el Holocausto.

Dez anos nos tribunais loitando para que os cines de Ourense cumpran coa normativa de accesibilidade

María Cudeiro fronte o despacho de billetes dos Cines Box, en Ourense [Clic para ampliar a imaxe]

A cita é ironicamente no despacho de billetes dos cines Box de Ourense, onde espera María Cudeiro, unha rapaza nova e vital quen, a pesar da súa xuventude, leva vinte anos traballando polo cumprimento dos dereitos humanos, concretamente, do colectivo das persoas con diversidade funcional (discapacidade), ao que ela pertence. María asegura con sorprendente firmeza que non dubida á hora de denunciar calquera situación que infrinxa a normativa de accesibilidade ou os seus dereitos básicos, xa sexa “poder elixir o seu asento nun avión” ou que “os baños dunha gasolineira sexan accesibles”.

Esta teima é a que a levou hai case unha década a iniciar unha batalla legal contra o Concello de Ourense e os cines desta cidade, e grazas a esa mesma obstinación, que non lle permitiu abandonar a súa loita en ningún momento, recibiu unha das maiores gratificacións: dúas sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) que lle dan a razón e dignifican a todo un colectivo.

María recoñece que non esperaba unha sentenza favorable porque “a lei galega ten moitas lagoas. Fixérona nun día e é unha chapuza. Ten moitas normas contraditorias e absurdas” e ademais sinala que estas poden cambiar dunha comunidade a outra, unha falta de consenso que redunda en crear maiores atrancos.

Cos deberes a medio facer

Tras a última prórroga da Xunta, o programa piloto de AP rematará o 1 de marzo sen cumprir as expectativas desexadas

A asistencia persoal (AP), concibida pola filosofía de vida independente como unha das ferramentas básicas para devolver a autonomía ás persoas con diversidade funcional (discapacidade), conta noutros países cunha larga traxectoria e forte implantación. O caso de Galicia é diferente, onde a pesar da existencia de voces individuais que levan traballando a prol da AP dende hai anos, esta aínda está a dar os seus primeiros pasos grazas ao proxecto piloto de AP da Xunta que inclúe a 30 usuarios de toda a comunidade. Dous anos despois do seu comezo, no camiño quedan indubidables beneficios pero tamén fortes críticas a un proxecto que non chegou a cumprir as expectativas postas nel.

El futuro se construye ahora

INCLUSIÓN EN EL PACTO EDUCATIVO DE ESTADO

Colabora en la difusión de la campaña  [Abrirá una nueva ventana]

Ahora se está negociando un Pacto por la Educación, un instrumento para el impulso de las necesarias y urgentes mejoras que requiere el Sistema Educativo en España.

Padres de niños con diversidad funcional han iniciado acciones porque están muy preocupados. No ven en las propuestas ninguna referencia explícita ni a la problemática ni a las necesidades educativas especiales de los niños con diversidad funcional.

Quieren hacer valer su voz porque dicho Pacto les "ha olvidado", y exponen sus propuestas para resolver las necesidades educativas especiales que tienen los alumnos con diversidad funcional. Profesan los principios de Inclusión Educativa de la Convención de la ONU de los derechos de las personas con discapacidad.

Nace en Galicia o segundo Centro de Documentación para a Vida Independente de Europa

Presentación do centro documental [Clic para ampliar a imaxe]

A loita polos dereitos humanos e pola igualdade das persoas con diversidade funcional conta agora cun novo instrumento de traballo, o Centro Documental para a Vida Independente (Cedovi) nacido no seo da Universidade de Santiago de Compostela a partir dunha iniciativa das organización Ambar e Vigalicia.

Trátase do segundo banco de información de características similares creado en Europa, xunto co da Universidade de Leeds, en Inglaterra. Este proxecto arroupado pola Consellería de Benestar e Traballo e pola Fundación Vodafone, ten por obxectivo desenvolver e poñer en funcionamento unha plataforma dixital para a recollida e difusión de información sobre o movemento de vida independente e a diversidade funcional, e poñelo á disposición de todos.

La ley de dependencia no ampara a todos por su enfoque gerontológico

Advierten de que el texto no respeta el tratado internacional de derechos de las personas con discapacidad y el baremo excluye a la enfermedad mental

El Correo Gallego

De esquerda a dereita, Carlos Aymerich, José Manuel Pose Mesura, Coro Piñeiro, Luis Pousa, Marta Rodríguez Arias, Xosé Ramón Girón e José Antonio Nóvoa

Se cumplen tres años desde la aprobación en el Congreso de la Ley de Promoción de la Autonomía Personal y Atención a las Personas en Situación de Dependencia y el balance del impacto real del texto incluye algunos pasos adelante y muchos sinsabores. La siempre insuficiente financiación, los atrasos sobre el calendario de aplicación recogido en la propia ley o cuestiones de mayor calado, como la débil apuesta por los modelos de vida independiente, plantean para muchos la necesidad de revisión de una ley que, en cualquier caso, contribuyó al reconocimiento de derechos básicos y a la visibilización de situaciones vividas hasta entonces de puertas hacia dentro.

Distribuir contido

Declaración Mundial

Logotipo de Paz y diversidad

Contribución das Persoas con Diversidade Funcional a unha Cultura de Paz. Adhírete